कन्या
प्रा.डॉ.साधना निकम
इवलेसे बोट माझे
आई तू सोडू नकोस
मायेचा पाश हा
अचानक तोडू
नकोस
गुजगोष्टी कानातल्या
आई तू विसरू नकोस
पापण्याआड अश्रू
आई तू
लपवू नकोस
जन्मोजन्मीची सोबती मी
कन्या म्हणून हिणवू नकोस
मायलेकीचे नाते आपले
नाळ जन्माची तोडू नकोस
कुशीतल्या उबेची
पदरातल्या छायेची
श्वासातल्या श्वासाची
साथ तू
सोडू नकोस
आई मला मारू नकोस
आई मला मारू
नकोस
असं असत प्रेम
सूर्योदयाला विखुरलेल्या
सोनेरी किरणांना
ओंजळीत घेणार
अस असत प्रेम
पात्यावरच्या दवाला
अलगद टिपून
ओठांनी चुंबणार
अस असत प्रेम
खुलणाऱ्या कळीन
गालाला स्पर्शून
व्यक्त होणार
अस असत प्रेम
कोपऱ्यातील एकांतात
नजरेने खुणावत
आश्वासन देणार
अस असत प्रेम
मोरपिसाच्या स्पर्शान
हळुवार खुलणार
एकमेकांना जपणार
अस असत प्रेम
हृदयावर कोरलेल
काळजाला भिडलेल
स्मरणात राहणार
अस असत प्रेम
एकमेकांसाठी आसुसलेल
वचनात अडकलेल
आणाभाका घेणार
अस असत प्रेम.
