कन्या
प्रा.डॉ.साधना निकम
इवलेसे बोट माझे
आई तू सोडू नकोस
मायेचा पाश हा
अचानक तोडू
नकोस
गुजगोष्टी कानातल्या
आई तू विसरू नकोस
पापण्याआड अश्रू
आई तू
लपवू नकोस
जन्मोजन्मीची सोबती मी
कन्या म्हणून हिणवू नकोस
मायलेकीचे नाते आपले
नाळ जन्माची तोडू नकोस
कुशीतल्या उबेची
पदरातल्या छायेची
श्वासातल्या श्वासाची
साथ तू
सोडू नकोस
आई मला मारू नकोस
आई मला मारू
नकोस
असं असत प्रेम
सूर्योदयाला विखुरलेल्या
सोनेरी किरणांना
ओंजळीत घेणार
अस असत प्रेम
पात्यावरच्या दवाला
अलगद टिपून
ओठांनी चुंबणार
अस असत प्रेम
खुलणाऱ्या कळीन
गालाला स्पर्शून
व्यक्त होणार
अस असत प्रेम
कोपऱ्यातील एकांतात
नजरेने खुणावत
आश्वासन देणार
अस असत प्रेम
मोरपिसाच्या स्पर्शान
हळुवार खुलणार
एकमेकांना जपणार
अस असत प्रेम
हृदयावर कोरलेल
काळजाला भिडलेल
स्मरणात राहणार
अस असत प्रेम
एकमेकांसाठी आसुसलेल
वचनात अडकलेल
आणाभाका घेणार
अस असत प्रेम.
प्रेम हे अस असत.
प्रेम हे काय असत
प्रेम हे प्रेम असत
कोणी ते व्यक्त करत
कोणाच ते सुप्त असत
कोणाच बोलक असत
कोणाच अबोल असत
प्रेम हे अस असत
गुलाबाने ते खुलत
काट्यासारख खोलवर रुतत
कधी ते रोमांच फुलवत
कधी ते घायाळ करत
अस कस प्रेम असत
दुराव्याने अधिक वाढत
प्रेम हे अस असत
प्रेयसीच्या डोळ्यात दिसत
प्रियकराच मन अधीर करत
प्रेम हे प्रेम असत
मोगऱ्याच्या फुलाने दरवळत
पारिजातकाच्या सुगंधाने पसरत.
प्रेम हे अस असत
प्रेम हे अस असत.
प्रा.डॉ.साधना निकम चाळीसगाव
फक्त
तुझ्यासाठी
प्रा. डॉ. साधना निकम
वेळी
अवेळी सांजवेळी
नदीच्या
किनारी
थांबत
होतो मी
फक्त
तुझ्यासाठी
निळ्या
नभात
उगवत्या
चंद्राची
वाट
पहात होतो मी
फक्त
तुझ्यासाठी
तारकांच्या
नभांगणात
चांदण्यांच्या
उजेडात
चंद्राची
चांदणी
शोधत
होतो मी
फक्त
तुझ्यासाठी
किर्र
रात्रीच्या
गडद
काळोखात
तेजोमय
प्रकाशाची
आस
लावून बसलो
फक्त
तुझ्यासाठी
पहाटेला
उगवणाऱ्या
शुक्रतारयाकडे
बघत
स्वप्न
रचत होतो
फक्त
तुझ्यासाठी
उगवत्या
सूर्याच्या
सोनेरी
किरणांना
ओंजळीत
घेत होतो
फक्त
तुझ्यासाठी
फक्त
तुझ्यासाठी
